Зээ манай Фулда-д өнөөдрөөс л өвөл болсон мэт цас сайхан малгайлан орж байна. Сэтгэл санаа өөдрөг байгаа дээрээ хичээлдээ төвлөрөх санаатай одоо номын сан уруу гарах гээд сууж байнда. Энэ их цасыг хараад эх орноо санах ч шиг.. Их зохиолчийхоо нэг сайхан шүлгээр энэ жилийн өвлийг угтъя.
ӨВӨЛ Д.Нацагдорж
Алсын салхи жихүүхэн амьсгалаар тас няс хийхэд
Алтан дэлхийн уул тал мөнгөн хуягийг өмсөнө
Өвлийн шөнө тэнгэрийн одод оч мэт гялалзахад
Уудам талд жинчин хүний дуулах яруу
Өндөр уулын оройд будан хүдэн зугаацаад
Өргөн талын хөндий нүд гялбам мэлцийхэд
Бэлчээрт гарсан малууд соргог үсийг гялалзуулан буцахад
Идэр залуу малчин түүнийг хураан исгэрнэ
Өндөр газрын хүйтэн тасхийм тасхийм, ясхийм ясхийм
Монголын залуус нүүрээ цогтой, нүдэндээ галтай
Зургаан мичид орой дээр, зулын гэрэл хажууд
Хөгшид өвгөд галыг базаан, хуучин үгсийг ярилцана
Өвөл, хавар, зун, намар дөрвөн улирал
Уул, ус, нар, сартай нөхөрлөнө
Хүн бүр өтгөсийг үдэж нялхсыг угтан
Мянга мянган жил өчүүхэн ч чөлөө завгүй
1935 он
Keine Kommentare:
Kommentar veröffentlichen